Ίδιο Εργαλείο, Διαφορετικός Αντίκτυπος: Τα Δύο Πρόσωπα της Ψηφιακής Διαχείρισης σε Ομάδες εξ αποστάσεως εργασίας

Τα ψηφιακά εργαλεία δεν είναι εγγενώς ούτε καλά ούτε κακά. Όμως ο τρόπος με τον οποίο τα χρησιμοποιούν οι μάνατζερς μπορεί να ενισχύσει ή να υπονομεύσει την ευεξία μιας ομάδας εξ αποστάσεως εργασίας.

Η μετάβαση στην εξ αποστάσεως και υβριδική εργασία έχει φέρει την ψηφιακή επικοινωνία στο επίκεντρο της καθημερινής διοίκησης. Emails, μηνύματα, βιντεοκλήσεις — είναι οι νέοι διάδρομοι του γραφείου, οι νέες ανοιχτές πόρτες. Και όπως ακριβώς σε έναν φυσικό χώρο εργασίας, όσα κάνει ένας μάνατζερ σε αυτούς τους χώρους έχουν τεράστια σημασία. Η διαφορά είναι ότι στα ψηφιακά περιβάλλοντα, η γραμμή ανάμεσα στο υποστηρικτικό και στο παρεμβατικό έχει γίνει επικίνδυνα λεπτή.

Η φωτεινή πλευρά: παρουσία που ενδυναμώνει

Όταν οι μάνατζερς επικοινωνούν με σαφήνεια μέσω ψηφιακών καναλιών, παρέχουν άμεση ανατροφοδότηση, επιλέγουν το κατάλληλο εργαλείο για κάθε περίσταση και παραμένουν διαθέσιμοι για πραγματικές έκτακτες ανάγκες, συμβαίνει κάτι ισχυρό. Μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια υπό την καθοδήγηση του Dr. Cioffi έδειξε ότι οι εργαζόμενοι που βιώνουν αυτό το είδος υποστηρικτικής ψηφιακής ηγεσίας αναφέρουν μεγαλύτερη σαφήνεια στους ρόλους τους και ισχυρότερη αίσθηση ότι έχουν τη στήριξη του προϊσταμένου τους (Cioffi, Balducci & Toderi, 2025). Είναι το ψηφιακό αντίστοιχο ενός μάνατζερ με «πάντα ανοιχτή πόρτα»: προσιτός, άμεσος και οργανωμένος. Αυτό συνάδει με ευρύτερα ευρήματα που δείχνουν ότι η αποτελεσματική ψηφιακή επικοινωνία και μια κουλτούρα πλούσια σε ανατροφοδότηση αποτελούν από τους ισχυρότερους παράγοντες πρόβλεψης της ευημερίας των εξ αποστάσεως εργαζομένων (Wang et al., 2021· Poulsen & Ipsen, 2017).

Η σκοτεινή πλευρά: σύνδεση που γίνεται έλεγχος

Ας ρίξουμε ένα νόμισμα. Τα ίδια εργαλεία που επιτρέπουν την υποστήριξη μπορούν επίσης να μετατραπούν σε μέσα πίεσης. Βραδινά emails με εργασιακά αιτήματα. Απρόσμενες κλήσεις κατά τη διάρκεια αναρρωτικής άδειας ή διακοπών. Συνεχή «είσαι εκεί;» μηνύματα που δείχνουν δυσπιστία αντί για ενδιαφέρον. Μια πρόσφατη συστηματική ανασκόπηση επιβεβαίωσε ότι αυτές οι συμπεριφορές υπερβολικής παρακολούθησης και παραβίασης ορίων συνδέονται άμεσα με αυξημένο τεχνολογικό στρες στους εργαζομένους (Rademaker et al., 2023). Το λεγόμενο «τεχνοστρες» είναι μια κατάσταση σωματικής και ψυχικής καταπόνησης, αναγνωρισμένη ως επαγγελματική ασθένεια από το 2007, που προκαλείται από υπερβολική ή ακατάλληλη χρήση ψηφιακών τεχνολογιών (ICT). Αντίστοιχα, όταν οι μάνατζερς αποφεύγουν αυτές τις καταχρηστικές ψηφιακές πρακτικές, οι ομάδες τους αναφέρουν μεγαλύτερη αυτονομία και χαμηλότερη πίεση φόρτου εργασίας (Cioffi et al., 2025). Με άλλα λόγια, μερικές φορές το πιο αποτελεσματικό πράγμα που μπορεί να κάνει ένας μάνατζερ ψηφιακά είναι… τίποτα.

Τι μπορεί να κάνει ο επαγγελματίας HR

Τα καλά νέα είναι ότι αυτά δεν είναι χαρακτηριστικά προσωπικότητας — είναι δεξιότητες, και οι δεξιότητες μπορούν να αναπτυχθούν. Μια πρόσφατη μελέτη (Cioffi et al., 2025) δημιούργησε ένα επικυρωμένο εργαλείο 9 ερωτήσεων (το DMCIT), το οποίο οι οργανισμοί μπορούν να χρησιμοποιήσουν είτε ως άσκηση αυτοαξιολόγησης για τους μάνατζερς είτε ως ανατροφοδότηση από τις ομάδες προς τα πάνω. Ένας γρήγορος, τεκμηριωμένος τρόπος για να εντοπιστούν τυφλά σημεία και να μετατραπούν οι ψηφιακές συνήθειες σε πιο υγιείς.

Γιατί στο τέλος, το ερώτημα δεν είναι αν ο οργανισμός σας χρησιμοποιεί ψηφιακά εργαλεία. Είναι αν οι μάνατζερς σας τα χρησιμοποιούν για να ενδυναμώνουν τους ανθρώπους — ή για να τους εξαντλούν.

Βιβλιογραφία

Cioffi, G., Balducci, C., & Toderi, S. (2025). Digital Stress-Preventive Management Competencies: Definition, Identification and Tool Development for Research and Practice. International Journal of Environmental Research and Public Health, 22(2), 267. https://doi.org/10.3390/ijerph22020267

Poulsen, S., & Ipsen, C. (2017). In times of change: How distance managers can ensure employees’ wellbeing and organizational performance. Safety Science, 100, 37–45.

Rademaker, T., Klingenberg, I., & Süß, S. (2023). Leadership and technostress: A systematic literature review. Management Review Quarterly.

Wang, B., Liu, Y., Qian, J., & Parker, S. K. (2021). Achieving effective remote working during the COVID-19 pandemic: A work design perspective. Applied Psychology, 70(1), 16–59.